Uit de achtbaan en dan weer door

“NEEEEEE, SCHOOL, NEEEE”. Rood aangelopen, met zijn kleine knuistjes bonkend op zijn wangen, terwijl hij onbedaarlijk huilt, niet van pijn, maar van onmacht, zo tref ik hem aan op het tapijt naast de bank in de woonkamer.

Deze ochtend heb ik me verslapen, als ochtendmens een vrij zeldzame situatie. Hoe anders de morgenroutine rustig en met veel ingebouwde tijd verloopt, ben ik nu gestressed om Finn en Aidan op tijd naar school te krijgen. Voor Finn is dat naar de reguliere basissschool om de hoek en voor Aidan 30 minuten verder fietsen naar het speciaal onderwijs. Boterhammetjes aan tafel, lunch trommeltjes inpakken, “oh ja, is er gym vandaag?”, alles moet onder een rapper tempo dan gewenst.

Ik weet het zo goed. Haasten kan niet met Aidan. Als ik aan hem ga trekken omdat ik dan denk dat ik sneller vooruit kom, is dat vragen om problemen. Ik moet mijn geduld factor met 100 vermenigvuldigen om hem en ons als gezin door dit soort momenten heen te loodsen.

“Finn, schoenen aan, het is tijd”, roep ik vanaf de keuken. “Aidan, kom bij mama, we gaan naar school”, maan ik Aidan. Waarom het daar precies misgaat, ik kan er totaal geen vinger op leggen. Dat het te maken heeft met mijn verhoogde stress en verminderde geduld staat natuurlijk buiten kijf. Ineens zie ik de Aidan, die zich niet kan uitdrukken, niet goed kan vertellen wat er in hem omgaat en wat ik kan doen om hem te helpen. Het verandert mij op dat moment ook in een hulpeloze ouder.


Hoewel ik geneigd ben om bij deze heftige crisis in de regel- en beschermstand te schieten, weet ik ook dat Aidan op dit moment in een achtbaan zit, die eerst helemaal weer tot stilstand moet komen. Zolang hij zichzelf, ons of de omgeving geen kwaad kan doen, is er op dat moment eigenlijk niets anders te doen dan rustig te wachten tot zijn achtbaankarretje weer het station binnen rijdt.


Ik besluit dan ook te accepteren dat Aidan in de spreekwoordelijke Python zit. Ik neem plaats naast Finn bovenaan de trap en wij bedenken ondertussen een grappig spel. Wie komt er met de meest handige tips om Aidan’s meltdown te bezweren?


“Ik zou zijn mond wel willen dichtplakken”, is Finn’s suggestie. “Een briljant idee, maar dat gaan we natuurlijk niet doen” is mijn antwoord. “Ik zou hem wel onder de koude douche willen zetten”, voeg ik toe, waarop Finn weer terugkaatst: “We brengen hem naar opa en oma, dan zijn we van hem af!” “Zullen we hem alleen thuislaten? Dan gaan we gewoon met z’n tweetjes naar school!”, vul ik aan. Zo komen we al improviserend tot hele creatieve
ideeën, maar dan is het ook tijd voor troostende woorden: “Wat vervelend is dit, he lieverd?” “Nou ik vind het ook wel een beetje zielig voor hem”, is dan zijn liefdevolle reactie.


Ineens komt de achtbaan in de woonkamer tot stilstand. Met de rugzakjes op, dalen we de trap af, zet ik de jongens in de bakfiets en starten we de tocht naar school.

Over Saskia Maas


Saskia Maas is medeoprichter en directeur van Stichting InterActing, een theaterschool die jongeren met autisme door middel van improvisatietheater helpt hun sociale flexibiliteit te vergroten. Daarnaast is zij CEO van Boom Chicago (het internationale comedy instituut en theater-venue in Amsterdam) en de oprichter van Falcon Artists (een agency dat zich richt op het managen en ontwikkelen van creatief talent). Als trotse moeder van haar zonen Finn en Aidan (die zelf autisme heeft) combineert zij haar ervaring in de theaterwereld met haar persoonlijke missie om te kijken naar mogelijkheden, talent te ontwikkelen en unieke, bonte breinen te vieren.


Geplaatst

in

door

Tags:

Word onze vriend

InterActing is een non-profit theaterschool en zonder de hulp van onze donateurs zijn we nergens.

Blijf op de hoogte

Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
Naam

Wil je meer zien?

InterActing is een veilige plek waar we theater maken en plezier hebben, zowel op het podium als daarbuiten.

info@interacting.nl

Rozengracht 117, 1016LV

Amsterdam RSIN: 859009026

InterActing
© Kavango