Binnen improvisatietheater is ”ja, en” de basisregel: je accepteert wat er is, en je bouwt erop verder. Voor ouders en verzorgers van een autistisch kind voelt dat soms makkelijker gezegd dan gedaan. In deze column deelt Saskia momenten uit de praktijk — kleine en grote — over loslaten, meebewegen, en wat er dan ineens mogelijk blijkt.
-
Lees verder >>: Wie is er hier nou eigenlijk beperkt? Over spiegels, kaders en authentiek jezelf zijnTheater houdt je een spiegel voor. Het nodigt je uit om met een verfrissende blik te kijken naar jezelf, de wereld en alle ongeschreven maatschappelijke kaders die we veel te snel als ‘normaal’ beschouwen. Zeker wanneer je naar een voorstelling kijkt die je verwachtingen compleet op z’n kop zet en…
-
Lees verder >>: Het vizier op de toekomst: Hoe flexibiliteit de wereld van je kind groter maakt.Het is 2005. Ik loop naar Kinderopvang Uk de Zon op de Achtergracht in Amsterdam, een minuut of tien wandelen vanaf ons huis in de Utrechtsedwarsstraat. Ik heb die route al talloze keren afgelegd, schuin overstekend over het Frederiksplein, langs de vertrouwde gevels van de stad. Dit is de plek…
-
Lees verder >>: Opvoeden van een kind met autisme is net als bergbeklimmen: vergeet niet te genieten van het uitzicht.Toen ik jaren geleden hoorde dat mijn jongste zoon Aidan autisme heeft, dacht ik — zoals zovelen van mijn generatie — meteen aan Rain Man, de beroemde Hollywood-klassieker uit de jaren tachtig waarin Dustin Hoffman een autistische man speelt die weliswaar geniaal kan hoofdrekenen, maar tegelijkertijd volledig onbereikbaar is en…