Autisme: hoe kijken we ernaar?

“Improviseren? Dat kunnen mensen met autisme toch helemaal niet?” Dit is een vraag die
ik, vanwege InterActing, zo vaak krijg, dat ik voor de lol eens even door afgelopen week
heen loop, om na te gaan hoe Aidan ogenschijnlijk moeiteloos meebeweegt met wat er op
hem afkomt. Op maandag heeft hij een auditie voor een televisieprogramma wat al een uitdaging op zich
is. Hij moet een persoonlijk item meenemen waar hij iets over kan vertellen. Hij kiest zijn
driehoekssleutel die hij ooit van een oud NS medewerker heeft gekregen. Hiermee kan hij
stralend zijn liefde voor treinen delen. Zijn enthousiasme moet zeker wel groen licht geven
om de auditie met vlag en wimpel door te komen.

“Kun je naar het perron komen van de Vijzelgracht?”, belt Andrew vijftien minuten na
vertrek. Bij Station RAI realiseert Aidan zich dat hij de driehoekssleutel thuis heeft laten
liggen. Ik ren naar het metrostation en overhandig de sleutel waarna ze het perron
oversteken voor de herkansing. Ze komen op tijd aan bij de auditie maar dit is natuurlijk
hartslag verhogend voor iedereen in dezelfde situatie.

Op dinsdag heeft Aidan altijd een fitness sessie met zijn personal trainer Ritchie. Alleen is die van sportschool veranderd, dus moet Aidan omschakelen naar een nieuwe locatie om met hem te trainen. Spannend maar Aidan zoekt de sportschool op in google maps en vertekt ruimschoots op tijd richting Buitenveldert.


Aidan besluit dat het tijd is voor een logeerpartijtje bij Opa en Oma in Brabant. Of dat bij hun in de agenda past vraagt hij nooit. Hij kondigt gewoon de datum aan via WhatsApp. Het hoogtepunt is altijd zijn lievelingsgerechten bestellen met opa bij het lokale Chinese restaurant. Deze keer moeten ze toch echt naar een verjaardag op vrijdag, dus hij schakelt om en stelt dinsdag voor. Echter wel een groot probleem! Zijn favoriete Chinees in Roosendaal is op dinsdag niet open. Hij googled weer even en vindt een alternatief op loopafstand. Samen met opa wandelt hij er lekker naar toe. Optimaal genietend besluit mijn vader dat dit hun nieuwe routine wordt.


Kijkend naar Aidan zie ik dat het tijd is voor een knipbeurt. Ik app Emil, zijn vaste kapper, maar helaas, vanwege reizen en drukte is er pas over een maand een plekje vrij. Oei, ik ben eigenlijk al aan de late kant en dan wordt het wel erg slordig allemaal. Hij heeft immers een representatieve baan als kaartenscanner bij Koninklijk Theater Carre. Dan maar Alexi, mijn eigen kapper, gebeld. Zij heeft plek en hij gaat met de tram naar de Ter Haarstraat.


Ik denk aan al die vooroordelen over autisme. Omdat we het tegenwoordig over het autisme spectrum hebben, denken veel mensen aan een lineair lijntje, waarop je eenvoudig kunt aanvinken ‘heel erg autistisch’ of juist ‘een klein beetje autistisch’. Dit is een te simpele verbeelding. Beter is als je autisme ziet als een taart diagram waarbij de taartpunten bepaalde aspecten van autisme vertegenwoordigen waarop je al dan niet hoog kunt scoren.

Zo is Aidan heel sociaal, hij houdt van mensen om zich heen en knuffelt ze het liefste zo hard, dat het lijkt of je net bij de chiropractor bent geweest. Hij scoort dan ook laag als het gaat om de punt “vermijd contact met anderen”.


Als het gaat om zwart-wit denken is zijn hele taartpunt gevuld. Als een vliegtuig vertraging heeft gaan we nooit meer terug naar Amsterdam. Dan moeten we hem steeds weer zeggen “Maar Aidan, we wonen toch in Amsterdam? Papa en mama moeten toch werken daar? Lieverd, natuurlijk gaan we terug naar huis!”


Ik vraag in dit licht daarom liever aan iemand op het spectrum “hoe ziet jouw autisme eruit?”, want het is daadwerkelijk bij iedereen anders. Ik wil laten zien dat ik niet tot de lijntjesdenkers behoor, want ik weet als geen ander hoe belangrijk het is dat degene op dat spectrum zich gezien en gehoord voelt.

Over Saskia Maas


Saskia Maas is medeoprichter en directeur van Stichting InterActing, een theaterschool die jongeren met autisme door middel van improvisatietheater helpt hun sociale flexibiliteit te vergroten. Daarnaast is zij CEO van Boom Chicago (het internationale comedy instituut en theater-venue in Amsterdam) en de oprichter van Falcon Artists (een agency dat zich richt op het managen en ontwikkelen van creatief talent). Als trotse moeder van haar zonen Finn en Aidan (die zelf autisme heeft) combineert zij haar ervaring in de theaterwereld met haar persoonlijke missie om te kijken naar mogelijkheden, talent te ontwikkelen en unieke, bonte breinen te vieren.


Geplaatst

in

door

Tags:

Word onze vriend

InterActing is een non-profit theaterschool en zonder de hulp van onze donateurs zijn we nergens.

Blijf op de hoogte

Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
Naam

Wil je meer zien?

InterActing is een veilige plek waar we theater maken en plezier hebben, zowel op het podium als daarbuiten.

info@interacting.nl

Rozengracht 117, 1016LV

Amsterdam RSIN: 859009026

InterActing
© Kavango